Ey insan! Yaşıyorken, hem de Kur'ân çağında; Çırpınıp duruyorsun, cehâlet batağında. Kalbin katı... Gözün kör... Başın kibir dağında Kur'ân sana gel diyor, bak bendedir adresin. Ey eşref-i mahlûkat!.. Daha Kur'ân ne desin!..
Özgürce seçmen için, iki yoldan birini; Apaçık bildiriyor, bütün ayetlerini. Ya Peygamber, ya şeytan... Seç diyor rehberini; Öyle seç ki; sırattan rüzgar gibi geçesin, İlle şeytan diyorsan.. Daha Kur'ân ne desin!..
Ya Cennet bahçesidir, ya ateştir o mezar, Mekân var mı dünyada, öyle derin, öyle dar? Hiçbir şey yakın değil, insana ölüm kadar. Diyor ki; hesabı var, aldığın her nefesin; Mezarlar konuşurken..Daha Kur'ân ne desin!..
Malın, mülkün, şöhretin, dünyada herşeyin var; Ya dünyadan Rabb'ine, götürecek neyin var? Bana yeter diyorsan, şu üç günlük itibar; Bir dördüncü gün var ki; çok çetindir bilesin, Bunlar masal diyorsan.. Daha Kur'ân ne desin!
Âyet diyor ki; eğer, dağa inseydi Kur'ân; Paramparça olurdu.. Dağ, Allah korkusundan. Hangi insan durup da, ibret almaz ki bundan? Sen ki, bir dağ yanında, ne kadar da cücesin, Haddini bilmen için.. Daha Kur'ân ne desin!..
O münezzeh ruhundan, ruh vermekle insana; Erişilmez bir şeref, bahşetti Allah sana, Ne kadar sevdiğini, buradan anlasana ! Sen ki; taparcasına, kendine kul kölesin, Nefsini put yapana.. Daha Kur'ân ne desin!..
Bir gün var ki; çok yakın, dağların yürüdüğü, Göklerin, güneşleri önünde sürüdüğü, Kâinatı toz duman, dehşetin bürüdüğü; Kıyâmet senaryosu, oyun değil bilesin; Hâlâ ürpermiyorsan.. Daha Kur'ân ne desin!..
O büyük mahkemede, bütün diller susacak; Konuşacak bu defa, göz, kulak, el, kol, bacak. Uzuvlar birer birer, haramları kusacak; Açılacak önünde, defterleri herkesin; Kendine gelmen için.. Daha Kur'ân ne desin!..
O gün, buyruk verenler, buyruğa baş eğecek, Cehennem öfkesinden, köpürüp kükreyecek, Ve doldun mu dedikçe, daha yok mu diyecek; Yandıkça o deriler, değişecek bilesin; Hâlâ secde yok ise.. Daha Kur'ân ne desin!..
Gör ki, dünya sırtında, nice insan taşıyor; Kimi yaşarken ölmüş, kimi ölmüş yaşıyor. Kimi Arş-ı Âlâ'ya dolu dizgin koşuyor; İşte Cennet.. İşte sen.. Gayret et ki giresin; Ey! Eşref-i mahlûkat!.. Daha Kur'ân ne desin!..
Karşı karşıya kalabileceğin muhtemel bir musibet için en kötü ihtimal ne olabilir sorusunu kendine sor Sonra bu muhtemel sonuca kendini alıştır, ona tahammül etme konusunda kendine telkinde bulun. "Allah bize yeter, O ne güzel vekildir" ayetini tedebbür ederek bu hali sakin bir şekilde iyimser bir tabloya dönüştürmeye bak
.La- Tahzen / Üzülme-
Şunu unutma yaşadığın günün sınırları içinde yaşamazsan sıkıntı ve kaygıların artacak demektir. Biraz daha açarsak; Sabaha çıktıktan sonra artık akşamı bekleme, akşama kavuşunca da sabahı bekleme. Ne maziye takıl kal ne de gelecek kaygısı içinde ol. Yani ânı yaşa.
La- Tahzen / Üzülme-
İnne maal usri yüsran / Her zorlukla birlikte kolaylık vardır. Yani kolaylık zorluğun içinde saklıdır!.. Bir başka ifade ile; kolaylık; zorluk zannettiğimiz şeyin taa kendisidir!..
La- Tahzen / Üzülme-
Arapların bir sözü vardır; Gerilen ip kopar yani sıkıntılar, üzüntüler üst üste geldikçe ferahlama, rahatlama kapı da demektir. Allah Teala buyuruyor ki Kim ki Allahtan gerçek manada ittika ederse Allah da ona bir çıkış, kurtuluş yolu lütfeder ve ona hiç beklemediği, hesap etmediği yerlerden rızık ihsan eder.-Ahiret inancı, insanlığa huzurlu bir dünya hayatını sağlama yolunda büyük bir güç kazandıran muhteşem bir inanç sistemidir. Bu dünyada malı gasp edilen, zulme uğrayan vs bir şekilde haksızlığa maruz kalan kimse ahirette adaletin yerine geleceği inancıyla kalbi bir sükunete kavuşur.Ünlü bir Alman filozofun şöyle söylediği rivayet edilir. Dünyadaki hayat oyununun bir ikinci perdesi olduğu muhakkak. Çünkü bu ilk sahnede zalim ve mazlumu görüyor insafı göremiyoruz. Galib ve mağlubu görüyor adaleti göremiyoruz. O halde tüm bu adaletsizliği ortadan kaldıracak bir ikinci hayat mutlaka vardır.Kıyamet ve ahiretin varlığını zımni itiraf niteliğindeki Alman filozofun bu ifadeleri aklın yolunun bir olduğunu gösteriyor aslında...Bu dünyada zahiren adaletsizlikmiş gibi görünen haller, zenginlik/fakirlik, hastalık/sağlık, güçlülük/zayıflık gibi ölçülerin birer imtihan vesilesi olduğunu unutmayıp ona göre adımlarını atanlar kazançlı çıkacak olanlardır sakın unutma. Dolayısıyla içinde bulunduğun ortamdan dolayı üzülmeyi bir kenara bırak da imtihanı kazanmaya bak.İnkâr edenler, katiyyen diriltilmeyeceklerini sandılar. De ki: Hayır, Rabbim hakkı için mutlaka diriltileceksiniz, sonra yaptıklarınız size haber verilecektir. Bu, Allaha göre kolaydır. (Teğabun, 64/7, Nahl, 16/30-40).***İçebileceğin Suyun, Bir Parça Ekmeğin Varsa Üzülme !İçebileceğin temiz suyun, seni doyurabilecek kadar bir aşın, üstünü örtecek bir elbisen varsa üzülme! Uzunca bir müddet ıssız bir adada mahzur kalan bir denizciye yaşamış olduğu bu tecrübeden çıkardığı en önemli dersin ne olduğunu sormuşlar. O da şunları söylemiş;İçebilecek temiz bir su, yetecek kadar aş olduğu sürece asla şikayetçi olunulmayacağını öğrendim.Öfkeyi Terk Et ve Affedici Olİstatistiklere göre Çinlilerde strese bağlı kalp rahatsızları oranı oldukça düşükmüş. Bunun en önemli nedenleri arasında Çinlilerin sakın yapılı olmaları gösterilmiştir. Dolayısıyla sende mutlu ve huzurlu bir hayat için olaylara sükunetle yaklaş, her türlü kaygıyı, öfkeyi, şiddeti bir kenara bırakıp affedici ol. Tıpkı Kur'an-ı Kerim'deki mümin tasvirinde olduğu gibi;"Onlar ki, bollukta da darlıkta da Allah yolunda harcarlar; kızdıklarında öfkelerini yutar, insanların kusurlarını affederler....
Bu toprak vücudun arzularından kurtulmadıkça, eğilip âb-ı hayat sahibine secde etmek ve o mânevî derya suyundan doya doya içmek imkânsız olur.
Bil ki edep, ancak her edepsizin edepsizliğine sabır ve tahammül gösterebilmektir.
Gülün dikene katlanması onu güzel kokulu yaptı.
İnsan dünyaya, dünya sırlarını anlamak için gönderilmiştir
Çocuk, elmayı görmeden kokulu soğanı elinden bırakır mı?
Yücelere bakmak önce göz kamaştırır, ama göze ışık verir, aydınlık bağışlar. Gözünü aydınlığa alıştır; yarasa değilsen o yana bak. İşin sonunu görmek, senin ışığının belirtisidir
İyi dostu olanın, aynaya ihtiyacı yoktur.
Sen, anılması güzel olan bir söz ol. Çünkü insan, kendi hakkında söylenilen güzel sözlerden ibarettir.